روشنا گاه

گام های روشن به سوی آگاهی

مسئله اسرائیل و فلسطین

  • علی کهن مو
  • جمعه ۱۷ ارديبهشت ۰۰
  • ۱۶:۵۶

چرا از مسئله فلسطین-اسرائیل آگاه شویم؟ چون منازعه خونین و پر فراز و نشیب بین این دو موجب رنج، کشتار و بی خانمانی عده کثیری «انسان» شده؛ و بنی آدم اعضای یک پیکرند ... . نیز بر صحنه سیاست جهان و به خصوص منطقه ای که در آن زندگی میکنیم موثر است (و در نتیجه روی زندگی ما). برای مسلمانان اهمیت افزوده هم دارد.


بنده هنوز تحقیق کافی روی این موضوع مهم نداشته ام اما با همین بضاعت اندک میخواهم نظرم را بیان کنم تا از شما هم راهنمایی بگیرم و ببینم چقدر درست به نظر میرسند. جان کلام: هر چه بیشتر از منازعه اسرائیل-فلسطین آگاهی کسب می کنم، تمایلم به راه حل های معتدل بیشتر می شود.

بیرون انداختن فلسطینی ها و وحشی گری نسبت به آنان کار درستی نبود (همان طور که نسبت به یهودی های اروپا کار درستی نبود). بلکه بسیار ناجوانمردانه بود. همچنین این بهانه صهیونیست ها که میخواهند سرزمین تمدنی شان را بازسازی کنند، برای این همه بی خانمان کردن و خونریزی نامتناسب است.

توافقاتی مانند اسلو، با وجود نقاط ضعفش می توانست گامی به سمت صلح باشد، اما باز قضیه رایج زیر قول زدن سیاستمداران کار را خراب کرد؛ و طبق شواهد و نظر متخصصان، سهم اسرائیل از کارشکنی بیشتر بود. مسئله مهمش اینکه چرا با وجود اخطارهای مکرر کارشناسان و صلح طلبان همچنان شهرک سازی و تنگ کردن عرصه بر فلسطینی ها ادامه دارد؟

اسرائیل آن زمان که با سلاح های پیشرفته به جان دیگران می افتاد باید فکر روزی را می کرد که رقیب قدر پیدا کند. در گذشته جنگ هایی را پیروز شد اما الان دیگر تسلط نظامی سابق را ندارد و با جنبش های مقاومت به مشکل برخورده. به هر حال، فعلا که سال هایی به جنگ گذشته و میلیون ها اسرائیلی در این سرزمین زندگی میکنند، چه کارشان باید کرد؟

آیا با موشک پرانی این موضوع حل می شود؟ اصلا «نابودی» اسرائیل یعنی چه؟ چقدر باید مردم آن منطقه کشته و سرگردان شوند تا حکومت صهیونیزم شکست بخورد؟ بهتر نیست بخش تهاجمی طرفین، تدریجا و متقابلا دست از شلیک های خانمان سوز بردارند؟ تا سازمان ملل و چند نماینده دیپلمات از هر طرف کار را سامان دهند.

مذاکرات پیچیده و زمانبر است، پر از مانع و کارشکنی است، طی تاریخ غالبا همین طور بوده؛ اما بهتر از این همه نبرد فرسایشی است. مخالف و کارشکن کیست؟ احتمالاً همان کسانی از دو طرف که تندروانه فکر میکنند فقط خودشان مستحق اند و ادعایشان کاملا درخور. و قصد دارند گلوله های خود را تا قلب رقیب ببرند و معابد خود را بر جنازه ساکنان آنجا برپا کنند.

اسرائیل غاصب است؛ اما اگر «غده ای» در نقطه حساسی از بدن رشد کرد، آیا همیشه با جراحی باید آن را از بین برد؟ عملی که خطر مرگ یا آسیب جدی را در پی دارد؟ با دارو نمی شود؟ با پرتو نمی شود؟ عده ای که روز به روز سعی در چرکین تر و وخیم تر کردن این غده دارند، دنبال چه هستند؟ با خون جگر چقدر انسان میخواهند پرچم خودشان را آبیاری کنند؟

  • نمایش : ۲۹
  • ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی